Varen en fietsen met verhalen
Toen ik zondagmorgen uit het raam keek heb ik heel even overwogen me nog minstens drie keer om te draaien. De lucht was grijs, bijna zwart. Ik had de avond tevoren op eemlijn.nl een leuk en interessant uitstapje gezien.
Met de fietsboot naar Baarn, vervolgens met een gids fietsen door het prachtige eemlandschap via Eemnes naar Huizen en met de boot terug.
Het rook buiten naar regen en het waaide flink maar een beetje stoere Noord Hollandse laat zich daardoor niet tegenhouden. Ik was vroeg bij de boot, verwachtte dat het storm zou lopen. Dat viel mee, er was volop plaats op het bovendek. Het leuke van de fietsboot is dat je al snel in gesprek raakt met andere mensen, dat gaat vanzelf. Ik kreeg een schoolreisje-gevoel.
Gelukkig stapten er in Soest meer liefhebbers voor de fietstrip op de boot en uiteindelijk werd het een groep van ongeveer 15 personen. De jongste was 11 en de oudste 78 jaar. Oma en kleinzoon, stoer hoor. Onder leiding van de sympathieke gids Boudewijn Quint van het Fietsgilde ’t Gooi reden we via Eembrugge naar het gemaal en de sluis van de Eemnesserbuitenvaart. Onderweg stonden we stil voor de verhalen van Boudewijn. Die maakten de tocht zeer de moeite waard. Hij vertelde over de geschiedenis van het watergebied, de boeren en de conflicten tussen graven en het bisdom van Utrecht. De problemen met het water van toen en nu. Daar sta je als bewoner van de eemvallei niet zo bij stil maar wat is er veel nodig om onze voeten droog te houden. Kijk maar eens op wve.nl; er ging een wereld voor mij open.
Ik werd op slag verliefd op de plek van het gemaal. Wat een uitzicht en een rust. Het gemaal is op 11 september open vertelde Boudewijn, het staat genoteerd.
Omdat we een straffe tegenwind hadden, fietsten we niet helemaal door de polder maar via de Meentweg richting Huizen. Een voor velen bekende route maar nu met een stukje geschiedenis als waardevolle toevoeging. Kent u de geschiedenis van de Leeuwenpaal in Blaricum? Ik ga u niet vertellen wat we allemaal hebben gehoord en gezien, dat mag u zelf een keer horen als deelnemer aan deze tocht.
Boudewijn bracht ons keurig tegen twee uur terug bij de boot. Hartelijk dank voor deze mooie tocht.
Tijdens de thuisvaart werd het verhaal aangevuld door fietsbootvrijwilliger Han Gerlings.
Rustig om je heen kijkend naar het vaste land, de neergestreken kolonie aalscholvers en de passerende bootjes volgden wij de geschiedenis van het gebied vanaf de ijstijd naar nu en de toekomst want er blijft werk aan de winkel. Het is toch verbazingwekkend dat de inpoldering van Flevoland pas 42 jaar geleden een feit was en nu wonen en werken daar veel mensen ongeveer 5 meter onder de zeespiegel. Ik blijf me verbazen. Lekker moe zaten we op het bovendek, genietend het zonnetje wat inmiddels was gaan schijnen, wat wil een mens nog meer?
Al met al een zeer geslaagde dag. De verhalen onderweg voegen zoveel toe aan deze tochten. Het smaakt beslist naar meer.
Truda Henselmans 15.8.201